Rak prostaty – rokowania

Rokowania przy raku prostaty zależą od wielu czynników wśród, których najczęściej wymienia się wiek pacjenta, metodę leczenia oraz reakcję organizmu na zastosowaną terapię, ale przede wszystkim stopień zaawansowania nowotworu w momencie stawiania diagnozy. To właśnie wraz ze stopniem zaawansowania nowotworu zwiększa się ryzyko wystąpienia przerzutów, które mogą być miejscowe (w sąsiedztwie guza pierwotnego), węzłowe (w okolicznych węzłach chłonnych) lub odległe. W przypadku raka prostaty komórki nowotworowe oprócz tego, że mogą umiejscawiać się w układzie limfatycznym,  mogą również docierać do kości (najczęściej do trzonów kręgów lędźwiowych, kości miednicy czy nasady kości udowych), płuc czy wątroby. 

Wykrycie raka prostaty w zaawansowanym stadium z  przerzutami odległymi do kości lub płuc daje o wiele mniej optymistyczne rokowania, niż zdiagnozowanie choroby nowotworowej  ograniczającej  się wyłącznie do gruczołu krokowego. Szacuje się, że mniej niż 30%  pacjentów z przerzutami odległymi ma szanse na przeżycie kolejnych 5 lat od momentu postawienia diagnozy. Jednak warto pamiętać, że kwestie rokowań są bardzo indywidualne i zależą od wielu czynników takich jak chociażby ogólny stan zdrowia pacjenta i zastosowana forma leczenia.

 

Dowiedz się więcej o raku prostaty

Rak prostaty jest bardzo podstępnym typem nowotworu ponieważ przez kilkanaście lat od momentu pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do czasu wystąpienia typowych objawów choroby może rozwijać się w sposób bezobjawowy.
Wczesne wykrycie raka prostaty to szansa na wysoką skuteczność leczenia dlatego tak ważne są regularne wizyty u urologa, oznaczanie poziomu PSA (swoistego antygenu gruczołu krokowego) oraz szybkie reagowanie na niepokojące objawy takie jak częstomocz, krew w moczu lub w spermie, osłabiony strumień moczu, czy bolesność podczas jego oddawania.
Badanie PSA to inaczej oznaczenie z krwi poziomu antygenu gruczołu krokowego. Antygen prostaty to białko produkowane przez komórki nabłonkowe gruczołu krokowego a jego podwyższone wartości mogą świadczyć zarówno o raku prostaty jak i o chorobach nieonkologicznych takich jak łagodny rozrost gruczołu krokowego, czy zapalenie prostaty.
Wybór odpowiedniej ścieżki leczenia raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród, których pod uwagę najczęściej bierze się  stopień zaawansowania choroby, charakterystykę patomorfologiczną guza, ocenę ryzyka dokonywaną w oparciu o poziom stężenia PSA oraz skalę Gleasona, a także wiek pacjenta, jego ogólny stan zdrowia  jak i rokowania dotyczące wyleczenia i ewentualnego przeżycia.
Operacyjne leczenie raka prostaty z  wykorzystaniem  robota da Vinci to aktualnie najbardziej zaawansowana technologicznie metoda, łącząca w sobie zalety chirurgii minimalnej inwazyjnej z precyzją wykonania zabiegu. W przeciwieństwie do innych technik operacyjnych takich jak metoda otwarta, czy laparoskopia, chirurg nie znajduje się bezpośrednio przy stole operacyjnym, ale przeprowadza operację z poziomu specjalnej konsoli, za pomocą której steruje ramionami robota.
Zdolność do satysfakcjonującego życia seksualnego po operacyjnym usunięciu raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród których na pierwszym miejscu wymienia się stopień zaawansowania nowotworu, a co się z tym konieczność lub jej brak usunięcia pęczków naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję.
Rokowania przy raku prostaty zależą od wielu czynników wśród, których najczęściej wymienia się wiek pacjenta, metodę leczenia oraz reakcję organizmu na zastosowaną terapię, ale przede wszystkim stopień zaawansowania nowotworu w momencie stawiania diagnozy.