Rak prostaty – leczenie operacyjne z wykorzystaniem robota da Vinci

Operacyjne leczenie raka prostaty z  wykorzystaniem  robota da Vinci to aktualnie najbardziej zaawansowana technologicznie metoda, łącząca w sobie zalety chirurgii minimalnej inwazyjnej z precyzją wykonania zabiegu.

W przeciwieństwie do innych technik operacyjnych takich jak metoda otwarta, czy laparoskopia, chirurg nie znajduje się bezpośrednio przy stole operacyjnym, ale przeprowadza operację z poziomu specjalnej konsoli, za pomocą której steruje ramionami robota. Zabieg wykonywany jest  przez sześć ok. 1 cm nacięć w powłokach brzusznych pacjenta, przez które następnie wprowadza się tzw. trokary, w których umieszczone są się zminiaturyzowane narzędzia chirurgiczne oraz kamera. Optyka robota da Vinci pozwala na doskonałą wizualizację pola operacyjnego, w 10-krotnym powiększeniu w jakości FULL HD, co wraz z ruchomością narzędzi w zakresie 560 stopni, czyli niedostępną dla ludzkiej dłoni przekłada się na precyzyjne wykonanie zabiegu, przy zachowaniu znakomitej kontroli onkologicznej.

Zabieg robotyczny charakteryzuje szereg korzyści po stronie pacjenta wśród, których urolodzy wymieniają najczęściej mniejszy uraz chirurgiczny, a co za tym idzie mniejsze dolegliwości bólowe, niższe ryzyko powikłań i infekcji jak również mniejszą utratę krwi. Operacyjne leczenie raka prostaty z wykorzystaniem robota da Vinci  pozwala na ograniczenie powikłań pozabiegowych ponieważ minimalizuje ryzyko uszkodzeń pęczków naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję, jak również pozwala na zachowanie zwieracza zewnętrznego cewki moczowej, który odpowiada za prawidłowe trzymanie moczu po operacji. Pacjenci po zabiegu prostatektomii z wykorzystaniem robota da Vinci również mogą liczyć na krótszy proces rekonwalescencji i pobyt w szpitalu oraz szybciej wracają do codziennych aktywności życiowych i zawodowych.

 

Dowiedz się więcej o raku prostaty

Rak prostaty jest bardzo podstępnym typem nowotworu ponieważ przez kilkanaście lat od momentu pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do czasu wystąpienia typowych objawów choroby może rozwijać się w sposób bezobjawowy.
Wczesne wykrycie raka prostaty to szansa na wysoką skuteczność leczenia dlatego tak ważne są regularne wizyty u urologa, oznaczanie poziomu PSA (swoistego antygenu gruczołu krokowego) oraz szybkie reagowanie na niepokojące objawy takie jak częstomocz, krew w moczu lub w spermie, osłabiony strumień moczu, czy bolesność podczas jego oddawania.
Badanie PSA to inaczej oznaczenie z krwi poziomu antygenu gruczołu krokowego. Antygen prostaty to białko produkowane przez komórki nabłonkowe gruczołu krokowego a jego podwyższone wartości mogą świadczyć zarówno o raku prostaty jak i o chorobach nieonkologicznych takich jak łagodny rozrost gruczołu krokowego, czy zapalenie prostaty.
Wybór odpowiedniej ścieżki leczenia raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród, których pod uwagę najczęściej bierze się  stopień zaawansowania choroby, charakterystykę patomorfologiczną guza, ocenę ryzyka dokonywaną w oparciu o poziom stężenia PSA oraz skalę Gleasona, a także wiek pacjenta, jego ogólny stan zdrowia  jak i rokowania dotyczące wyleczenia i ewentualnego przeżycia.
Operacyjne leczenie raka prostaty z  wykorzystaniem  robota da Vinci to aktualnie najbardziej zaawansowana technologicznie metoda, łącząca w sobie zalety chirurgii minimalnej inwazyjnej z precyzją wykonania zabiegu. W przeciwieństwie do innych technik operacyjnych takich jak metoda otwarta, czy laparoskopia, chirurg nie znajduje się bezpośrednio przy stole operacyjnym, ale przeprowadza operację z poziomu specjalnej konsoli, za pomocą której steruje ramionami robota.
Zdolność do satysfakcjonującego życia seksualnego po operacyjnym usunięciu raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród których na pierwszym miejscu wymienia się stopień zaawansowania nowotworu, a co się z tym konieczność lub jej brak usunięcia pęczków naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję.
Rokowania przy raku prostaty zależą od wielu czynników wśród, których najczęściej wymienia się wiek pacjenta, metodę leczenia oraz reakcję organizmu na zastosowaną terapię, ale przede wszystkim stopień zaawansowania nowotworu w momencie stawiania diagnozy.