Operacja raka prostaty a prawidłowe trzymanie moczu po zabiegu

U pacjentów będących po operacyjnym usunięciu raka prostaty mogą pojawić się problemy z prawidłowym trzymaniem moczu po zabiegu ale warto pamiętać, że ten rodzaj dysfunkcji nie dotyczy wszystkich operowanych mężczyzn i w większości przypadków ma charakter przejściowy i odwracalny. Najlepsze efekty w zakresie prawidłowego, pooperacyjnego trzymania moczu przypisuje się aktualnie operacjom usunięcia raka prostaty z wykorzystaniem robota da Vinci, który pozwala na zachowanie zwieracza zewnętrznego cewki moczowej, odpowiedzialnego za prawidłowe trzymanie moczu. Zgodnie z badaniami ok. 80% pacjentów operowanych z powodu raka prostaty z wykorzystaniem robota da Vinci trzyma mocz już do miesiąca po operacji, a po roku wynik ten wynosi ok. 96%. Warto pamiętać, że podczas zabiegu operacyjnego usunięcia raka prostaty może dojść do mechanicznego uszkodzenia zwieracza cewki moczowej i niestety w tym przypadku wiąże się to z  całkowitym i nieodwracalnym nietrzymaniem moczu, które można leczyć jedynie poprzez wszczepienie sztucznego zwieracza cewki moczowej.

Dowiedz się więcej o raku prostaty

Rak prostaty jest bardzo podstępnym typem nowotworu ponieważ przez kilkanaście lat od momentu pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do czasu wystąpienia typowych objawów choroby może rozwijać się w sposób bezobjawowy.
Wczesne wykrycie raka prostaty to szansa na wysoką skuteczność leczenia dlatego tak ważne są regularne wizyty u urologa, oznaczanie poziomu PSA (swoistego antygenu gruczołu krokowego) oraz szybkie reagowanie na niepokojące objawy takie jak częstomocz, krew w moczu lub w spermie, osłabiony strumień moczu, czy bolesność podczas jego oddawania.
Badanie PSA to inaczej oznaczenie z krwi poziomu antygenu gruczołu krokowego. Antygen prostaty to białko produkowane przez komórki nabłonkowe gruczołu krokowego a jego podwyższone wartości mogą świadczyć zarówno o raku prostaty jak i o chorobach nieonkologicznych takich jak łagodny rozrost gruczołu krokowego, czy zapalenie prostaty.
Wybór odpowiedniej ścieżki leczenia raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród, których pod uwagę najczęściej bierze się  stopień zaawansowania choroby, charakterystykę patomorfologiczną guza, ocenę ryzyka dokonywaną w oparciu o poziom stężenia PSA oraz skalę Gleasona, a także wiek pacjenta, jego ogólny stan zdrowia  jak i rokowania dotyczące wyleczenia i ewentualnego przeżycia.
Operacyjne leczenie raka prostaty z  wykorzystaniem  robota da Vinci to aktualnie najbardziej zaawansowana technologicznie metoda, łącząca w sobie zalety chirurgii minimalnej inwazyjnej z precyzją wykonania zabiegu. W przeciwieństwie do innych technik operacyjnych takich jak metoda otwarta, czy laparoskopia, chirurg nie znajduje się bezpośrednio przy stole operacyjnym, ale przeprowadza operację z poziomu specjalnej konsoli, za pomocą której steruje ramionami robota.
Zdolność do satysfakcjonującego życia seksualnego po operacyjnym usunięciu raka prostaty zależy od wielu czynników, wśród których na pierwszym miejscu wymienia się stopień zaawansowania nowotworu, a co się z tym konieczność lub jej brak usunięcia pęczków naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję.
Rokowania przy raku prostaty zależą od wielu czynników wśród, których najczęściej wymienia się wiek pacjenta, metodę leczenia oraz reakcję organizmu na zastosowaną terapię, ale przede wszystkim stopień zaawansowania nowotworu w momencie stawiania diagnozy.