Rak piersi – w jakim wieku chorują kobiety

Największe ryzyko zachorowania na raka piersi występuje u kobiet w okresie około- i post-menopauzalnym, czyli pomiędzy 50, a 69 rokiem życia. To właśnie u pań po 50-tce diagnozowanych jest ok. 80% zachorowań na raka piersi. Wśród kobiet przed 45 rż. rak piersi występuje dość rzadko i większości przypadków ma on podłoże genetyczne. Niestety młody wiek zachorowania jest niekorzystnym czynnikiem rokowniczym, a choroba w tej grupie wiekowej, w większości przypadków przebiega dość agresywnie i często ma podłoże genetyczne. Warto nadmienić, że u kobiet  (najczęściej młodszych) może rozwinąć się postać raka zapalnego piersi, która często jest mylona  ze zwykłym zapaleniem piersi. To właśnie błędy w prawidłowej diagnostyce często są  przyczyną niewłaściwego leczenia jak również opóźnionej diagnozy i dlatego z tego  powodu rekomenduje się wykonywanie regularnych badań piersi w postaci USG u kobiet po 30 roku życia, zwłaszcza u tych z obciążonym wywiadem rodzinnym. A w przypadku gruczołowych, gęstych piersi lub wątpliwości w USG wykonanie rezonansu magnetycznego piersi czyli MRI.

W Polsce realizowany jest również program badań przesiewowych w kierunku raka piersi, finansowany w ramach NFZ w ramach, którego kobiety między 50-69 rż. mogą co 2 lata wykonać bezpłatną mammografię, a w przypadku wykrycia nieprawidłowości rozszerzyć  diagnostykę oraz włączyć odpowiednie leczenie.

Dowiedz się więcej o raku piersi:

Zgodnie z danymi ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) rak piersi jest obecnie najczęściej diagnozowanym nowotworem na  świecie, który co roku wykrywany jest u ok. 12% kobiet, odpowiadając rocznie za 1,7 milion zachorowań i ponad 500 tysięcy zgonów
W początkowym stadium rozwoju rak piersi przebiega najczęściej  w sposób bezobjawowy i na tym etapie można go wykryć jedynie na podstawie badań diagnostycznych takich jak USG piersi czy mammografia.
Podstawę diagnostyki raka piersi stanowi wizyta u onkologa lub chirurga, który już podczas badania  palpacyjnego jest w stanie wykryć obecność  guza w piersi i/ lub powiększone węzły chłonne w dole pachowym.
Podstawę wyboru optymalnej ścieżki leczenia w przypadku raka piersi stanowi przede wszystkim wynik badania histopatologicznego, stopień zaawansowania choroby oraz określenie czynników prognostycznych i predykcyjnych.
Chirurgiczne leczenie raka piersi można podzielić na leczenie oszczędzające gruczoł piersiowy (wycinany jest rak piersi w granicach zdrowych tkanek, czyli fragment gruczołu piersiowego ) i leczenie amputacyjne (wycinany/amputowany jest cały gruczoł piersiowy).
Pojawienie się przerzutów w raku piersi to fakt zaawansowanego stadium choroby. Przerzuty w raku piersi lokalizują się najczęściej w pierwszej kolejności w węzłach chłonnych pachowych a wraz z rozwojem choroby powstają tzw. przerzuty odległe w kościach (70-80% przypadków przerzutów), wątrobie, płucach i mózgu.
Najprostszą profilaktyką jest samobadanie piersi, które polega na ich oglądaniu oraz na badaniu dotykowym. Samobadanie piersi warto wykonywać systematycznie co najmniej raz na kwartał i w tej samej fazie cyklu miesiączkowego.
Samobadanie piersi można wykonać w trzech pozycjach: leżącej, w wannie lub stojąc przed lustrem. Pierwszym krokiem jest uniesienie rąk do góry i ocena symetrii i kształtu obu piersi oraz dołów pachowych.