Rak piersi – leczenie

Podstawę wyboru optymalnej ścieżki leczenia w przypadku raka piersi jest wynik badania histopatologicznego (zawierający rodzaj raka, poziom receptorow estrogenowych i progesteronowych, obecność białka HER2 i ocenę współczynnika proliferacji Ki67), badania obrazowe piersi (przynajmniej USG i mammografia) oraz badania przesiewowe (USG jamy brzusznej i prześwietlenie klatki piersiowej). Należy nadmienić że jedynie biopsja gruboigłowa daje możliwość oceny histologicznej guza.

  • leczenie miejscowe raka piersi polega na:
  • usunięciu samego guza z zaoszczędzeniem piersi
  • usunięciu całej piersi tzw. mastektomia
  • zabiegu częściowym lub mastektomii oraz usunięciu wszystkich węzłów chłonnych lub przy braku podejrzenia przerzutów – jedynie węzła wartowniczego

Warto pamiętać, że w przypadku leczenia chirurgicznego możliwe są operacje rekonstrukcyjne piersi po zakończeniu całego planu leczenia (czyli odroczone) lub czasami jednoczasowe rekonstrukcje podczas amputacji.

Dodatkowo w leczeniu miejscowym u pacjentek będących po operacji stosuje się również radioterapię, czyli naświetlanie:

  • piersi po zabiegu oszczędzającym
  • blizny po usunięciu piersi
  • Węzłów chłonnych regionalnych

Naświetlanie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby, a w przypadku pacjentek, które nie kwalifikują się do zabiegu może stanowić alternatywę dla leczenia operacyjnego (leczenie paliatywne)

Leczenie systemowe raka piersi polega na zastosowaniu chemioterapii, hormonoterapii oraz immunoterapii w postaci leków podawanych doustnie lub dożylnie. Celem leczenia systemowego jest oddziaływanie na wszystkie komórki organizmu, a nie tylko na te zajęte nowotworem. Leczenie systemowe może być włączone jako wstępne czyli neoadjuwantowe lub po leczeniu chirurgicznym jako leczenie uzupełniające.

Sekwencja leczenia pacjentek z rakiem piersi jest zawsze ustalana indywidualnie na podstawie stopnia zaawansowania i rodzaju nowotworu oraz stanu ogólnego i wieku pacjentki.

Dowiedz się więcej o raku piersi:

Zgodnie z danymi ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) rak piersi jest obecnie najczęściej diagnozowanym nowotworem na  świecie, który co roku wykrywany jest u ok. 12% kobiet, odpowiadając rocznie za 1,7 milion zachorowań i ponad 500 tysięcy zgonów
W początkowym stadium rozwoju rak piersi przebiega najczęściej  w sposób bezobjawowy i na tym etapie można go wykryć jedynie na podstawie badań diagnostycznych takich jak USG piersi czy mammografia.
Podstawę diagnostyki raka piersi stanowi wizyta u onkologa lub chirurga, który już podczas badania  palpacyjnego jest w stanie wykryć obecność  guza w piersi i/ lub powiększone węzły chłonne w dole pachowym.
Podstawę wyboru optymalnej ścieżki leczenia w przypadku raka piersi stanowi przede wszystkim wynik badania histopatologicznego, stopień zaawansowania choroby oraz określenie czynników prognostycznych i predykcyjnych.
Chirurgiczne leczenie raka piersi można podzielić na leczenie oszczędzające gruczoł piersiowy (wycinany jest rak piersi w granicach zdrowych tkanek, czyli fragment gruczołu piersiowego ) i leczenie amputacyjne (wycinany/amputowany jest cały gruczoł piersiowy).
Pojawienie się przerzutów w raku piersi to fakt zaawansowanego stadium choroby. Przerzuty w raku piersi lokalizują się najczęściej w pierwszej kolejności w węzłach chłonnych pachowych a wraz z rozwojem choroby powstają tzw. przerzuty odległe w kościach (70-80% przypadków przerzutów), wątrobie, płucach i mózgu.
Najprostszą profilaktyką jest samobadanie piersi, które polega na ich oglądaniu oraz na badaniu dotykowym. Samobadanie piersi warto wykonywać systematycznie co najmniej raz na kwartał i w tej samej fazie cyklu miesiączkowego.
Samobadanie piersi można wykonać w trzech pozycjach: leżącej, w wannie lub stojąc przed lustrem. Pierwszym krokiem jest uniesienie rąk do góry i ocena symetrii i kształtu obu piersi oraz dołów pachowych.