Rak piersi – diagnostyka

Podstawę diagnostyki raka piersi stanowi wizyta u onkologa lub chirurga, który już podczas badania  palpacyjnego jest w stanie wykryć obecność  guza w piersi i/ lub powiększone węzły chłonne w dole pachowym. W przypadku stwierdzenia tych nieprawidłowości konieczne staje się pogłębienie diagnostyki w postaci mammografii i USG piersi. W niektórych sytuacjach badaniem wykorzystywanym w diagnostyce raka piersi jest również rezonans magnetyczny piersi. Najważniejszą metodą obrazowania złośliwych zmian w piersi jest aktualnie mammografia, która umożliwia na wykrycie zmiany zaledwie o średnicy kilku milimetrów oraz na jej umiejscowienie. O obecności guza złośliwego w badaniu mammograficznym może świadczyć zobrazowanie litej zmiany o intensywnym wysyceniu, obecność mikrozwapnień jak również zaburzenia struktury gruczołu piersiowego. Z uwagi na fakt, że na podstawie wyników badań diagnostycznych nie da się postawić jednoznacznej diagnozy czy guz ma charakter złośliwy konieczne jest wykonanie biopsji piersi (najczęściej mammotomicznej), czyli pobranie fragmentu tkankowego guza do oceny histopatologa. W przypadku potwierdzenia raka piersi na podstawie pobranego wycinka, następnie wykonuje się badania  immunohistochemiczne, które mają na celu określenie  podtypu nowotworu, celem ustalenia optymalnego procesu leczenia.

Dowiedz się więcej o raku piersi:

Zgodnie z danymi ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) rak piersi jest obecnie najczęściej diagnozowanym nowotworem na  świecie, który co roku wykrywany jest u ok. 12% kobiet, odpowiadając rocznie za 1,7 milion zachorowań i ponad 500 tysięcy zgonów
W początkowym stadium rozwoju rak piersi przebiega najczęściej  w sposób bezobjawowy i na tym etapie można go wykryć jedynie na podstawie badań diagnostycznych takich jak USG piersi czy mammografia.
Podstawę diagnostyki raka piersi stanowi wizyta u onkologa lub chirurga, który już podczas badania  palpacyjnego jest w stanie wykryć obecność  guza w piersi i/ lub powiększone węzły chłonne w dole pachowym.
Podstawę wyboru optymalnej ścieżki leczenia w przypadku raka piersi stanowi przede wszystkim wynik badania histopatologicznego, stopień zaawansowania choroby oraz określenie czynników prognostycznych i predykcyjnych.
Chirurgiczne leczenie raka piersi można podzielić na leczenie oszczędzające gruczoł piersiowy (wycinany jest rak piersi w granicach zdrowych tkanek, czyli fragment gruczołu piersiowego ) i leczenie amputacyjne (wycinany/amputowany jest cały gruczoł piersiowy).
Pojawienie się przerzutów w raku piersi to fakt zaawansowanego stadium choroby. Przerzuty w raku piersi lokalizują się najczęściej w pierwszej kolejności w węzłach chłonnych pachowych a wraz z rozwojem choroby powstają tzw. przerzuty odległe w kościach (70-80% przypadków przerzutów), wątrobie, płucach i mózgu.
Najprostszą profilaktyką jest samobadanie piersi, które polega na ich oglądaniu oraz na badaniu dotykowym. Samobadanie piersi warto wykonywać systematycznie co najmniej raz na kwartał i w tej samej fazie cyklu miesiączkowego.
Samobadanie piersi można wykonać w trzech pozycjach: leżącej, w wannie lub stojąc przed lustrem. Pierwszym krokiem jest uniesienie rąk do góry i ocena symetrii i kształtu obu piersi oraz dołów pachowych.