Bezpłatny webinar live!

Rak prostaty i rak jąder – objawy, profilaktyka, leczenie
23 listopada 2021 r. godz: 19:30

Rak jelita grubego – diagnostyka

Rak jelita grubego to bardzo niebezpieczny nowotwór, ponieważ w początkowej fazie rozwoju może nie dawać żadnych objawów. Są jednak badania, które przy wystąpieniu niepokojących objawów takich jak zmiana rytmu wypróżnień, nieplanowana utrata masy ciała, występowanie naprzemiennych biegunek z zaparciami, czy stolców „ołówkowatych” oraz krwi w/-na stolcu pomagają wykryć raka jelita grubego nawet we wczesnej fazie.

Do badań najczęściej wykorzystywanych w diagnostyce raka jelita grubego zalicza się:

  • badanie na krew utajoną, które pozwala stwierdzić obecność krwi w kale, która niewidoczna jest makroskopowo, czyli gołym okiem,
  • badanie per rectum (badanie palpacyjne przez odbytnicę), które stanowi jedną z podstawowych metod diagnostycznych, pozwalające na wykrycie  większości guzów i podejrzanych zmian położonych w rejonie odbytnicy,
  • kolonoskopia, badanie endoskopowe pozwalające obejrzeć wnętrze całości jelita grubego oraz umożliwiające pobranie wycinków do badania histopatologicznego,
  • wlew kontrastowy, czyli  badanie polegające na wykonaniu serii zdjęć radiologicznych całej długości jelita grubego po wcześniejszym, dojelitowym podaniu środka kontrastowego i powietrza,
  • rektoskopia, czyli badanie dzięki, któremu możliwa jest ocena budowy błony śluzowej kanału odbytu, odbytnicy, a w niektórych przypadkach również końcowego odcinka okrężnicy esowatej,

badanie antygenu karcynoembrionalnego (CEA), czyli badanie z krwi w kierunku stężenia markera typowego dla nowotworu jelita grubego.

Dowiedz się więcej o raku jelita grubego

Z danych Krajowego Rejestru Nowotworów wynika, że szacowana zachorowalność na raka jelita grubego w 2020 r. dotyczyła 20,5 tys. osób. Rak jelita grubego jest aktualnie w Polsce drugą najczęstszą przyczyną zgonów nowotworowych u mężczyzn (ok. 7 tys.) i trzecią u kobiet ( ok. 5,5 tys.).
Rak jelita grubego to podstępny nowotwór, ponieważ we wczesnym stadium zaawansowania choroby nowotwór ten w większości przypadków rozwija się w sposób bezobjawowy. Sygnałem, który powinien wzmocnić naszą czujność onkologiczną jest z pewnością krew na/- w stolcu a także niedokrwistość, która manifestuje się w postaci szybkiego poczucia zmęczenia i ogólnego osłabienia organizmu.
Rak jelita grubego to bardzo niebezpieczny nowotwór, ponieważ w początkowej fazie rozwoju może nie dawać żadnych objawów. Są jednak badania, które przy wystąpieniu niepokojących objawów takich jak zmiana rytmu wypróżnień, nieplanowana utrata masy ciała, występowanie naprzemiennych biegunek z zaparciami, czy stolców „ołówkowatych” oraz krwi w/-na stolcu pomagają wykryć raka jelita grubego nawet we wczesnej fazie.
Szansą na skuteczne wyleczenie tego nowotworu jest jego wykrycie we wczesnym stadium, ale niestety w przypadku ok. 25% pacjentów w Polsce diagnozę stawia się późno, co wpływa na rokowania. Dlatego tak ważne są badania profilaktyczne, o które powinno się zadbać już po ukończeniu 40 roku życia.
Podstawę leczenia raka jelita grubego stanowi leczenie chirurgiczne polegające na wycięciu guza wraz z marginesem zdrowych tkanek oraz regionalnych węzłów chłonnych. U pacjentów z miejscowo i regionalnie zaawansowaną chorobą stosuje się leczenie skojarzone w połączeniu z chemioterapią lub w przypadku chorych z rakiem odbytnicy – z radio lub radiochemioterapią.
Ponad 80% przypadków zachorowań na nowotwór jelita grubego nie ma związku z predyspozycjami genetycznymi, które odpowiadają za ok. 15-20% przypadków choroby. Do predyspozycji genetycznych zalicza się występowanie raka jelita grubego u członków najbliższej rodziny oraz zespoły genetyczne, które mogą prowadzić do procesu nowotworzenia.