Bezpłatny webinar live!

Rak prostaty i rak jąder – objawy, profilaktyka, leczenie
23 listopada 2021 r. godz: 19:30

Profilaktyka raka jelita grubego

Rak jelita grubego stanowi w Polsce drugą najczęstszą przyczynę zgonów nowotworowych u mężczyzn (ok. 7 tys.) i trzecią u kobiet ( ok. 5,5 tys.). Ryzyko zachorowania na raka jelita grubego w ciągu całego życia u osób bez czynników ryzyka i obciążeń genetycznych, wynosi około 5%, natomiast u osób z obciążonym wywiadem ryzyko to wzrasta dwukrotnie. Szansą na skuteczne wyleczenie tego nowotworu jest jego wykrycie we wczesnym stadium, ale niestety w przypadku ok. 25% pacjentów w Polsce diagnozę stawia się późno, co wpływa na rokowania. Dlatego tak ważne są badania profilaktyczne, o które powinno się zadbać już po ukończeniu 40 roku życia. Do najważniejszych zalicza się badanie na krew utajoną w kale (badanie powinno być wykonywane co 12 miesięcy u osób po 50. roku życia) oraz kolonoskopięktóra powinna być wykonywana co 10 lat po ukończeniu 40 roku życia.

Oprócz badań profilaktycznych warto zadbać także o  zmianę nawyków, w szczególności tych, które zwiększają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Niewątpliwie do tych złych nawyków należą przede wszystkim niedostateczna aktywność fizyczna lub jej brak, zbyt duża masa ciała oraz niewłaściwa dieta. Dlatego warto zadbać o dobrze zbilansowaną dietę bogatą w  błonnik, warzywa i owoce przy  jednoczesnym ograniczeniu  spożywania nasyconych kwasów tłuszczów i czerwonego mięsa. Do działań zmniejszających ryzyko rozwoju nowotworu jelita grubego zalicza się również rzucenie palenia oraz ograniczenie  spożycia alkoholu.

Dowiedz się więcej o raku jelita grubego

Z danych Krajowego Rejestru Nowotworów wynika, że szacowana zachorowalność na raka jelita grubego w 2020 r. dotyczyła 20,5 tys. osób. Rak jelita grubego jest aktualnie w Polsce drugą najczęstszą przyczyną zgonów nowotworowych u mężczyzn (ok. 7 tys.) i trzecią u kobiet ( ok. 5,5 tys.).
Rak jelita grubego to podstępny nowotwór, ponieważ we wczesnym stadium zaawansowania choroby nowotwór ten w większości przypadków rozwija się w sposób bezobjawowy. Sygnałem, który powinien wzmocnić naszą czujność onkologiczną jest z pewnością krew na/- w stolcu a także niedokrwistość, która manifestuje się w postaci szybkiego poczucia zmęczenia i ogólnego osłabienia organizmu.
Rak jelita grubego to bardzo niebezpieczny nowotwór, ponieważ w początkowej fazie rozwoju może nie dawać żadnych objawów. Są jednak badania, które przy wystąpieniu niepokojących objawów takich jak zmiana rytmu wypróżnień, nieplanowana utrata masy ciała, występowanie naprzemiennych biegunek z zaparciami, czy stolców „ołówkowatych” oraz krwi w/-na stolcu pomagają wykryć raka jelita grubego nawet we wczesnej fazie.
Szansą na skuteczne wyleczenie tego nowotworu jest jego wykrycie we wczesnym stadium, ale niestety w przypadku ok. 25% pacjentów w Polsce diagnozę stawia się późno, co wpływa na rokowania. Dlatego tak ważne są badania profilaktyczne, o które powinno się zadbać już po ukończeniu 40 roku życia.
Podstawę leczenia raka jelita grubego stanowi leczenie chirurgiczne polegające na wycięciu guza wraz z marginesem zdrowych tkanek oraz regionalnych węzłów chłonnych. U pacjentów z miejscowo i regionalnie zaawansowaną chorobą stosuje się leczenie skojarzone w połączeniu z chemioterapią lub w przypadku chorych z rakiem odbytnicy – z radio lub radiochemioterapią.
Ponad 80% przypadków zachorowań na nowotwór jelita grubego nie ma związku z predyspozycjami genetycznymi, które odpowiadają za ok. 15-20% przypadków choroby. Do predyspozycji genetycznych zalicza się występowanie raka jelita grubego u członków najbliższej rodziny oraz zespoły genetyczne, które mogą prowadzić do procesu nowotworzenia.